Kötülüklere İnanıyorum Ben

Wed Mar 04 2026

“İnsanları sözde koruyan gizli güçlere güvenim yok benim. Kötülüklere, amaçları olmadan sağa sola saldıran ve yanlarına kim rastlarsa öldüren kör güçlere inanıyorum ben.”

Zorba kitabından almış olduğum bir alıntı. Çok şaşırtan bir söz.

Bir insan iyilik fikrine bu kadar mesafeli durur ki? Tanrı’ya inanmayabilir. Dışarıdan gelen bir iyiliği beklemediği anlamına geliyor. Fakat dahası var gibi görünüyor. Zorba yalnızca bizi koruyan koruyucu ilahi güçlere güvenmediğini söylemiyor. Onun yerine kör, amaçsız ve yıkıcı güçlere inanmayı tercih ediyor. Bu hem saçma geliyor bana hem de kafamı karıştırıyor. Bir insan neden iyiliğe duyduğu şüpheyi, kötülüğe duyduğu bir inançla doldurur ki? Zorba’nın böyle bir inanca sahip olmasının arkasındaki nedeni merak ediyorum.

Bir Zorba var. Ve bu kişi hayatı kitaplardan değil gerçeklikten görmüş biri. Zorba’nın dünyası düzenli, adil ve koruyucu değil. Hayatında gördüğü yıkımlar, adaletsizlikler ve ani felaketler. Bu da onun “Dünyada bizi koruyan görünmez bir el yok. Ama bizi ezebilecek kör kuvvetler var.” düşüncesine benziyor. Onun gözünde hayat çoğu zaman gelişi güzel ilerliyor. İnsanlar sebepsiz yere ölüyor, emekler boşa gidiyor, felaketler en masum anlarda ortaya çıkıyor… gibi gibi.

Bu açıdan bakınca Zorba hayatı tecrübe etmiş biri. Sanırım Zorba kötülüğü savunmuyor. Sadece dünyanın toz pembe olmadığını, çok üzücü ki felaketlerin de olduğunu söylüyor. Tüm bunlar yaşanırken dünya genelinde bir iyilikten çok kötülük var, yıkım var, felaket var…

Ve bunların hepsi bana Zorba’yı hatırlatıyor. O bu acıları görmüş, yaşamış biri. Eğer dünyayı koruyucu güçlerin yönettiğine inansaydı sorumluluğu kolayca dışarıya bırakabilirdi. Ama eğer dünya kör güçlerle doluysa o zaman tek güvenebileceği şey cesareti, yaşam gücü ve santuru. Yine de tüm bu makro kötülüklere rağmen kişinin kendi içinde mikro iyilikleri olabileceğine inanıyorum.